Μου εξιστορούσε φίλος εκδότης ότι πριν από περίπου δεκαπέντε, ίσως δεκαεπτά χρόνια δέχτηκε μια μέρα στο γραφείο του την επίσκεψη ενός καλοβαλμένου άντρα γύρω στα πενήντα, ο οποίος, ευγενικά, ζήτησε να τον ακούσει για λίγο, ζητώντας συγγνώμη εάν αφαιρούσε τον πολύτιμο χρόνο του.
Βεβαίως και τον καλωσόρισε. Αμήχανα και με πολλούς κόμπους στη φωνή ο επισκέπτης άρχισε να του διηγείται τι του είχε συμβεί το τελευταίο διάστημα. Είχε χάσει τη δουλειά του· τα χρέη τον έπνιγαν.