
Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις. Aμέτρητες και ανεξέλεγκτες.
Στην ηρεμία της νύχτας ιδίως πολλαπλασιάζονται με τρελούς ρυθμούς. Ποια είμαι, τι κάνω, που πάω, τι θέλω; Υπαρξιακά ερωτήματα χωρίς τέλος.
Βιώνουμε μια πραγματικότητα θλιβερή, σχεδόν σχιζοφρενική.
Οικονομική κρίση, κατάρρευση αξιών, ανεργία, φτώχεια, κατάθλιψη, εγκληματικότητα, πόλεμοι, άδικοι θάνατοι αθώων ψυχών… κι όμως η ζωή συνεχίζεται. Όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας αναμφίβολα μας αγγίζουν, μας επηρεάζουν, μας εξοργίζουν, μας προβληματίζουν… κι όμως η ζωή συνεχίζεται.


















